Ekwador

Indianie nie znali ryżu (arroz), zaliczanego dziś do podstawowych produktów spożywczych, choć w górach często zastępują go ziemniaki (papas). Ryż lub ziemniaki to nieodzowny składnik każdego posiłku. Czasami podaje się je na jednym talerzu z kluskami (fideos), bulwami juki i bananami rajskimi, serwując w ten sposób prawdziwą bombę węglowodanową. Takie potrawy stanowią pożywienie ludzi ubogich, odpowiadają też częściowo (poza czynnikami genetycznymi) za niski wzrost dużej części populacji Ekwadoru - ich dieta jest bowiem uboga w proteiny. Nie brakuje tu za to rozmaitych owoców - papaja i marakuja (jej odmiany to aya-tacso i granadilla), słodkie jabłka (chirimoyas), cierpkie owoce tamaryndowca (tamarindos), melony (melones) we wszystkich odmianach, mango, ananasy (pinas), pomarańcze (naranjas), mandarynki (mandarinas), awokado (paltas) i mnóstwo innych. Z niewielkich, pokrytych meszkiem pomarańczowo-zielonych owoców naranjilla (psianka, zwana też lulo), przypominających dzikie jabłka, sporządza się smaczny napój: nie należy się zrażać jego niecodziennym kolorem - sok jest przepyszny. Jeśli nie wiadomo, jak się zabrać do jakiegoś egzotycznego owocu, najlepiej zrobić z niego sok (jugo): można prosić o sok bez wody {sin agua) i cukru (sin azúcar). Pragnienie świetnie gasi sok z cytryn (limas) lub limonek (limones). Chcąc przeżyć prawdziwąprzy-godę kulinarną, trzeba zaraz po przybyciu do Ekwadoru wybrać się na targ i nie przejmować egzotycznym wyglądem produktów. Najlepiej kupić każdy nieznany owoc. a w hotelu lub schronisku zaprosić na wspólną ucztę właściciela, który opowie o nich wszystko. Odkrytymi w ten sposób nowymi smakami można się potem delektować przez cały pobyt w Ekwadorze.