Ekwador

Dla gospodarki i ekologii regionu Oriente kluczowym momentem było odkrycie w 1968 r. przez firmę Texaco ogromnych złóż ropy naftowej w dziewiczej amazońskiej puszczy. Eksploatacja pól naftowych wywołała co prawda wzrost gospodarczy w latach 70. XX w. ale przyniosła też poważną degradację rzek, lasów i jakości życia rdzennych mieszkańców kraju. Obecnie sprzedaż ropy naftowej stanowi 56% wartości ekwadorskiego eksportu, bez wątpienia pozostanie też istotnym źródłem dochodów w nadchodzących latach. W 1972 r., kiedy ropa popłynęła po raz pierwszy transkontynentalnym rurociągiem, ówczesne władze wynegocjowały z firmami naftowymi korzystne warunki. W tym samym czasie ceny ropy na świecie gwałtownie wzrosły. W ciągu trzech lat rząd czterokrotnie zwiększył swój budżet, dlatego wydatki na cele społeczne, proporcjonalnie większe, należały do najwyższych w całej Ameryce Łacińskiej. Poczynione wówczas inwestycje w edukację, służbę zdrowia : infrastrukturę poprawiły warunki życia większości Ekwadorczyków. W Oriente historia przybrała jednak zgoła inny obrót. O ziemię i kryjące się w niej surowce naturalne konkurowali osadnicy, wielkie korporacje i miejscowe plemiona. Nie przejmowano się zbytnio środowiskiem naturalnym ani skażeniem rzek i jezior toksycznymi odpadami i wyciekami ropy. Lokalne szczepy, nieznające pojęcia własności, pozwalały firmom naftowym budować drogi i odwierty w zamian za drobne podarunki.